1856 Rozkaz Dzienny No 419, Dywizja Polska Kozaków. Generał W. Zamoyski

266 PLN

Rozkaz Dzienny No 419, Dywizja Polska Kozaków. Generał W. Zamoyski,31 lipca 1856
[W lewym górnym rogu] Dywizka Polska | Kozakow J.C.M. Sul'tana No. 419. 
[Obwieszczenie/rozkaz] Rozkaz Dzienny | Kwatera Gl'owna, SKutari, | 31 Lipca, 1856.
Z dniem dzisiejszym Dywizya Polska zostaje rozwiązana. Wystawiły ją Rządy Sprzymierzone dla pokonania uporu Moskwy; niemogły jej utrzymac, skoro Moskwa, wiząc co jej grozi, pospieszyła zawrzec z niemi pokój. My, co lepiej znamy Moskwę, niewierzymy by się okazał trwałym ten pokoj. Dal tego, zegnając Was PP. Oficerowie, Podoficerowie i Zołnierze, miło mi wspomniec jak przy kazdej sposobnosci i przy nieukinionem już rozwiązaniu Dwyizyi naszej, jednogłośnie zapewnialiscie mnie ze do boju, za Polskę, kiedykolwiek powołani będzie, kazdy z zapałem, z uniesieniem pospieszy i wszystko znowu dla niej poswięci.[...] Jeneral' Dowodzca Dywizyi podpisano W. Zamoysko | Za zgodnosc: St. Szumlanski, Kapitan p.o. Podszefa Sztabu.
Druk ulotny, 1 str., na niebieskawym arkuszu o wymiarach 32,8 x 19,3 cm.
Stan bardzo dobry, papier minimalnie wyblakły, lekko pożółkły, minimalne zabrudzenia i zagniecenia. Liczne literówki, błędy ortograficzne wynikające z braku polskich czcionek.

Dywizja Kozaków Sułtańskich , tzw.Polska, została sformowana z inicjatywy emigracyjnego środowiska Hotelu Lambert, którą zatwierdził sztab brytyjski w dniu 16 listopada 1855 roku. Formalnie miała stanowić część sił tureckich, ale opłacanych przez Anglię. Była to próba zbrojnego przeciwstawienia się Rosji, która wypowiedziała Turcji wojnę w 1853 roku, a tę wsparli liczni sprzymierzeni (m.in. Francja, Anglia, Cesarstwo Austriackie). 
1 stycznia 1856 roku rozpoczął się nabór. Wskutek zawarcia pokoju pomiędzy Rosją a sprzymierzonymi 30 marca 1856 nabór został przerwany, a jednostkę rozformowano 31 lipca 1856 roku, tu oferowanym rozkazem. Jednostka nie wzięła udziału w walkach.

Władysław Zamoyski (1803-1868) – uczestnik powstania listopadowego – adiutant generała Skrzyneckiego, po którego klęsce udał się na emigrację do Paryża, gdzie współpracował z Ks. Adamem Jerzym Czartoryskim, założycielem politycznego obozu nazywanego Hotelem Lambert.
W rozkazie wymienia zasługi kilku oficerów (w rozkazie bez imion): generała [Feliksa] Berańskiego, pułkownika Stubickiego, podpułkowników Hr. [Władysława] Ponińskiego i Dobrowolskiego [może chodzi o Józefa, ur. 1803?], majora [Antoniego] Wieruskiego, pośmiertne dla majora [Karola?] Piędzickiego.

(F-tektura/przeglądarka)